Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Tα τέσσερα μπουκάλια..

Τραγούδι θλιμμένο με τον αέρα ταξιδεύει..
θολό τοπίο,ερημικό,χάθηκαν οι άνθρωποι..?
Eνα ατελείωτο αντίο από φωνές, σαν σμήνος πουλιών που πετά χάνονται στον ορίζοντα.
Ετσι δεν είναι η ζωή άλλωστε..?? ένα ατέλειωτο αντίο σε ότι συναντάμε στις στιγμές που ο χρόνος μας αφήνει ν'αγγίξουμε.
Ακουμπισμένος στον ψηλό βράχο που υψώνεται στο τέλος του δάσους,εκεί που η πόλη αρχίζει,από εδώ συνήθιζα να παρακολουθώ τους ανθρώπους,να μαθαίνω τις συνήθειές τους,με τον καιρό άρχιζα να νοιώθω τις χαρές και τις λύπες τους, τις έκανα δικές μου.
Εδώ και ημέρες μου λείπει ο ήχος από τις φωνές των παιδιών που ανέμελα έπαιζαν στις αυλές τους.
Εδώ και ημέρες η πόλη είναι σκοτεινή χωρίς εκείνα τα πολύχρωμα φώτα που έδιναν ζωή στην νύχτα,όταν δεν υπήρχε φεγγάρι.
Α..!! και τώρα που είπα φεγγάρι,θυμήθηκα αυτό που έλεγαν πριν από καιρό κάποιοι επίσημοι,θα άφηναν λέει μία ειδική κάψουλα σε κάποιο μέρος του φεγγαριού που θα περιείχε μέσα της την ιστορία του ανθρώπινου γένους,την εξέλιξη του,πληροφορίες για τον μεγάλο κίνδυνο που ερχόταν, για την μεγάλη καταστροφή.
Θα το άφηναν εκεί για να το βρούν κάποιοι άλλοι,οι επόμενοι ίσως.
Μα πόσο λάθος έκαναν..
Τέσσερα μπουκαλάκια έπρεπε να αφήσουν μόνον στο φεγγάρι.
Το πρώτο μπουκαλάκι θα έιχε αίμα.
Το δεύτερο πόνο και δάκρυα..
Το τρίτο την χαρά
Και το τέταρτο το πιο σπουδαίο,μία πνόη που θα σήμαινε ελπίδα.
Αυτή δεν είναι η ιστορία του ανθρώπου??
Αίμα,δάκρυα,πόνος,λίγες χαρές, και πνόες ελπίδας??

                                           ΝΟΣΤΟΣ

21 σχόλια:

christina είπε...

έτσι ακριβώς..μόνο 4 μπουκάλια....
καλό απόγευμα...
φιλιά.

ΠΑΥΛΟΣ είπε...

4 μπουκάλια θα ήταν αρκετά

άγγελέ μου είπε...

...ναι δυστυχώς αυτή είναι η ιστορία μας!!! τι από όλα αυτά δεν έχουμε περάσει;εγώ ΟΛΑ!Καλό Σαββατοκύριακο!

seirios.s είπε...

ένα ατελείωτο αντίο, να στήνει χορό με ένα καλωσήρθες...

D.Angel είπε...

....και όνειρα!!!
Πολλά όνειρα!
Καλό Σ/Κ φιλαράκι μου
Φιλιά πολλάαα

Βάσω Α. είπε...

όμοροφο

Δaνaη είπε...

με συγκίνησες.. :)
4 μπουκαλάκια μόνο..

Ξύλινος Ιππότης είπε...

ποιος να τα σκεφτεί αυτά,
φίλε μου,
ποιος;
...
οι "μηχανές"..;

ασωτος γιος είπε...

ομορφο κειμενο...

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

τέσσερα μπουκαλάκια ν' αφήσει...
μα και στη γη... ας μάθει πως μόνο μ' αυτά ζει...

οι σκέψεις σου πάντα σκέψεις γεννούν...

NOSTOS είπε...

Μονον 4 μπουκαλια,τίποτα λιγότερο,τίποτα περισσότερο Χριστίνα μου.
Καλό βράδυ να έχεις..τα φιλιά μας.

NOSTOS είπε...

Φίλε μου θα προτιμούσα τα δύο τελευταία,αλλά ξέρω ότι δεν γίνεται..καλό βράδυ να έχετε.

NOSTOS είπε...

Αγγελέ μου,αυτή είναι η ιστορία μας,αγώνας για επιβίωση,πολέμοι,αίμα,χαμένες ζωές..προσωπικές απογοητεύσεις,λ΄'ιγες χαρές..μα το κυριότερο πέφτουμε και σηκωνόμαστε πάλι.
Καλό βράδυ να έχεις.Ευχαριστώ για το πέρασμά σου από εδώ.

NOSTOS είπε...

Αγαπητέ Σείριε..ακριβώς έτσι,κάθε αντίο κι ένα καλώσήρθες,γλυκό μετά το πικρό,έτσι για να μας μένει μία μικρή δόση γλύκας,όπως λίγες και μικρές είναι οι δόσεις της χαράς..Αυτή ίσως είναι και ένας τρόπος να καταλάβουμε την αξία της ζωής.
Καλό βράδυ να έχεις.

NOSTOS είπε...

..και όνειρα καλό μας Αγγελάκι,και όνειρα ευχαριστώ που το συμπλήρωσες.
Θα το βάλουμε στο τέταρτο μπουκαλάκι μάζι με την ελπίδα.
Καλό βράδυ να έχετε..φιλιά στις μουρίτσες σας..

NOSTOS είπε...

Βάσω,ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο,δεν ξέρω αν είναι όμορφο,ξέρω όμως ότι είναι βγαλμένο εκ βάθους καρδιάς.
Καλό βράδυ σου εύχομαι.

NOSTOS είπε...

Δανάη μου,αυτή ήταν,είναι και θα είναι η ζωή μας.
Ετσι χτίσαμε το χθές,ετσι θα χτίσουμε και το αύριο,4 μπουκαλάκια μόνο..
Θα ήθελα έναν πιο όμορφο κόσμο...αλλά οι άνθρωποι πάντα ήταν,είναι και θα είναι αυτοκαταστροφικοί..
Καλό βράδυ να έχεις,ευχαριστώ για το σχόλιο σου και την βόλτα σου από εδώ..

NOSTOS είπε...

Ιππότη μου, οι μηχανές δεν σκέφτονται,απλά εκτελούν.
Καλό βράδυ να έχεις,σε ευχαριστώ πολύ φίλε μου που περνάς από εδώ.

NOSTOS είπε...

Ασωτε καλέ μου φίλε,σε ευχαριστώ πολύ..σκέψεις δικές μου άφησα μέσα από την ψυχή μου,άσχημο ή όμορφο εσείς θα το κρίνετε.
Ευχαριστώ για το πέρασμά σου απο εδώ,να είσαι καλά,καλό βράδυ να έχεις.

NOSTOS είπε...

Λύχνε μου..μ'αυτά ζεί,αυτή είναι η ζωή μας.
Χαίρομαι αν οι σκέψεις μου σκέψεις γεννούν..
Καλό βράδυ να έχεις.

nimertis είπε...

φίλε μου, από τις ωραιότερες αναρτήσεις που έχω διαβάσει τελευταία... αληθινά... αυτά τα τέσσερα μπουκάλια θα ήταν επαρκή για να διηγηθούν το ανθρώπινο άλγος, τη μεγάλη περιπέτεια του βίου... αν γινόταν σε ένα ακόμη να υπήρχαν και τα όνειρα... όμως, ευτυχώς, αυτά ακόμα δεν μπαίνουν σε μπουκάλια...
να'σαι πολύ καλά!